Geloof in het Zwitsersdoperse gezin, vroeger en nu


Auteur: Nelly Gerber-Geiser

'FürSpysundTrank, für d’s täglichBrot, mirdanke dir, o Gott‘ (Voor eten, drinken, enons dagelijks brood, dank ik u o God.) De tafel is gedekt. De hele familie is bij elkaar gekomen, klaar voor het eten. Het is zondag, begin november 2013. De maaltijd geeft grootouders de gelegenheid om een belangrijke geloofstraditie aan hun kleinkinderen door te geven. Als gebed wordt een lied gezongen, en alhoewel niet iedereen het kent, luisteren allen vol respect. Een paar van de aanwezigen komen net terug van de kerk, één kleinkind van zondagsschool. Het zaaien van de geloofszaadjes, en goed voor de opkomende plantjes zorgen: … Zo zou het volgende geslacht ervan weten, en zij die nog geboren moesten worden, zouden het weer aan hun kinderen vertellen. Dan zouden zij op God vertrouwen, Gods grote daden niet vergeten en zich richten naar zijn geboden – Psalm 78:6-7

Voorbereiden voor de zondag.
‘We kunnen niet langer samen thuis de bijbel lezen en een viering houden. Iedereen in dit huis gaat op een andere tijd weg’,  zei een moeder in 1960. ‘Vroeger op de boerderij toen ik nog jong was, zou het niet bij ons zijn opgekomen om de dag te beginnen zonder bij elkaar te komen voor het ochtendgebed. En elke avond kwamen we minstens met zijn twaalven weer bijeen om vader te horen voorlezen uit de familiebijbel, en om te bidden. Het was belangrijk voor onze ouders om hun geloof door te geven, thuis, op school en in de kerk’.

‘Als oudste uit een groot gezin moest ik hard meewerken ter voorbereiding van de zondag. Heel veel schoenen poetsen, zondagse kleren klaarleggen, vloeren schrobben, het erf opruimen, kleine broertjes en zusjes in een tobbe doen in de keuken, en dan eindelijk de zondagse cake bakken. ‘s Zaterdags rook naar zeep, vloerwas, Zopf – een gevlochten brood gebakken voor zondag, cake en soep. We wilden zoveel mogelijk alles klaar hebben voor zondag, zodat we tijd hadden om naar de kerk te gaan en om familie en vrienden uit de kerk te ontmoeten. Bijna elke zondag hadden we gasten die mee aten.

Gastvrijheid
Gastvrijheid was belangrijk op de boerderij van mennonieten, en niet alleen op zondag. Als mensen in nood of koopliedenaan de deur klopten kregen ze een stevige maaltijd, en soms voedsel en onderdak. Deze mensen waren allemaal welkom aan tafel, en werden betrokken bij familieactiviteiten zoals vierstemmig zingen rondom het harmonium.

Vertaling: Eliza ten Kate