Tijd geven

Auteur: Lydia Penner

Doopsgezinden, zoals Nederlanders in het algemeen, zijn erg actief. Zij zijn ervan overtuigd dat zij verantwoordelijkheid moeten nemen voor zichzelf en voor de maatschappij waarin zij leven.

Getuigen
Er is nauwelijks een beroep of vak waar doopsgezinden niet in werkzaam zijn. Op hun werkplaats raken zij in gesprek over hun waarden. Hun kinderen gaan meestal naar openbare scholen, omdat ouders hen liever de eigen vorm van het christelijk geloof leren. Vaak zijn zij de enige in de klas die iets met de kerk heeft. Dit leidt ertoe dat zij wel eens naar kerk en geloof gevraagd worden.

Verjaardagen
Doopsgezinde kinderen zijn bedreven in sport, muziek en toneel, activiteiten die hun persoonlijke ontwikkeling bevorderen. Velen zijn ook actief op de zondagsschool. Daar werken zij om geld in te zamelen voor projecten thuis en in het buitenland. Om bij te dragen aan een organisatie die verjaardagdozen verzorgd voor gezinnen met een beperkt inkomen, maakten kinderen in Den Haag, een stad aan de westkust, taartjes klaar om na de kerkdienst te verkopen. In Nederland is het heel belangrijk om je verjaardag te vieren, wat onder andere voor kinderen inhoudt dat je je klasgenoten trakteert. Met deze dozen kunnen kinderen in arme gezinnen ook hun verjaardag vieren zoals alle anderen.

Fietsen
Doopsgezinden van alle leeftijden zijn gedreven fietsers. Fietsen is immers de snelste en goedkoopste manier om je te verplaatsen in een dichtbevolkt land, het is gezond en het is beter voor het milieu. In Joure, een stadje in Friesland, heeft de jeugd een fietstocht in het spoor van Menno Simons georganiseerd, van zijn geboorteplaats Witmarsum naar Bad Oldesloe waar hij gestorven is. Door middel van sponsors haalden zij geld op voor een voorziening voor gehandicapten in een naburig dorp.

Vrijwilligerswerk
Zoals christenen uit andere kerken, doen doopsgezinde ouders, senioren en alleenstaanden van alle leeftijden veel vrijwilligerswerk, niet alleen in de gemeente zelf, maar ook in de plaats waar zij wonen. Zij werken bijvoorbeeld als gastheren of gastvrouwen in musea; zitten in besturen om culturele activiteiten te ondersteunen; helpen in ziekenhuizen en verpleeghuizen bij de verzorging van bloemen en het brengen van patiënten naar activiteiten; doen iets met mensen die weinig contacten hebben; halen boodschappen en doen verschillende klusjes voor mensen in de buurt die aan huis gebonden zijn; staan familie en buren in nood  bij – wat ook maar. Sommige gemeenten, zoals Zaandam, Surhuisterveen, Rottevalle en Drachten, geven steun en gastvrijheid aan vluchtelingen in het land.