Een rondtrekkende prediker

Auteur: Johannes Dyck


Johannes Fastkreeg betekenis als rondtrekkend prediker van de MennonitischeBrüdergemeinden.Hij wordt beschouwd als één van de sleutelfiguren tijdens de wederopbouw van gemeenten in nieuwe plaatsen in Rusland na de Tweede Wereldoorlog. Fast werd geboren in 1886 in Mariental in de Alt-Samara kolonie in Rusland, en overleed in 1981 in Dshetysai, Kazachstan. Zijn ouders, een weduwe en weduwnaar, vormden een nieuw gezin met in totaal dertien kinderen, en samen kregen ze nog eens negen.

Roeping en theologische opleiding
Nadat hij de dorpsschool had afgemaakt, ging Fastin de leer bij zijn oudere broer, die timmerman was. In 1908 doorliep hij zijn driejarige vervangende dienstplichtin de bosbouw in Gross-Anadol in Zuid-Rusland. Hier ‘zag hij het licht’ op 4 mei 1908, en twee jaar later preekte hij voor het eerst. Tussen 1911 en 1913 studeerde hij aan het St. Chrischona Seminarie in Zwitserland. Na zijn terugkeer in Rusland nam hij een beroep aan als predikant in de MennonitischeBrüdergemeindein Alexandertal, alwaar hij ook het koor dirigeerde, een jongerengroep opstartteen rond trok als prediker. In 1913 trouwde hij met Agathe Driedger. Nadat zij in 1926 overleed, huwde hij een jaar laterWilhelmineEnns. Zij bleven bij elkaar tot 1976.

Een grote beproeving voor Fasts missie
In maart 1931 werden Fast en zijn gezin naar het Verre Oosten gedeporteerd, alwaar hij tot 1954 verbleef. Een jaar later verhuisde hij naar Temirtau in Kazachstan. Vandaaruit bezocht hij de vele over Centraal Azië, Siberië en de Oeral verspreidde gelovigen. Hij predikte, onderwees en doopte, wijdde mensen in tot prediker en stichtte gemeenten. Dat bleef hij volhouden, ook na1958, toende onderdrukking steeds heviger werd.Hoewel de autoriteiten hem begonnen te dwarsbomen, werd de 70 jaar oude prediker niet gevangengenomen.

Preken om te zien
Vanaf 1967 leefde Fast in Dshetysai in Zuid-Kazachstan. Hier sloot hij zich aan bij een gemeente die voor het merendeel uit Duitsers bestond. Ondanks het feit dat zijn gezichtsvermogenverslechterde, zette hij zijn werk voort. In 1970 begon hij zijn preken op te schrijven voor weduwen.Door de lezers werden deze overgeschreven. De bijna blinde en oude prediker publiceerde twee prekenbundels, en een bundel voor speciale gelegenheden. Zijn werk is de meest omvangrijke collectie van door een mennoniet geschreven preken,in de Sovjet-Unie na de Tweede Wereldoorlog.

Meer informatie over Johannes Fast kunt u vinden in de GermanMennonite Encyclopedia Online (www.mennlex.de/doku.php?id=art:fast_johannes)

Vertaling: Eliza ten Kate