Opvangcentrum la Prairie

Auteur: Daniel Widmer

In de regio Montbéliard ligt de plaats Sochaux, waar de fabriek van Peugeot staat. Veertig jaar geleden had deze fabriek 40.000 medewerkers, nu zijn het er nog maar 11.000. Er heerst grote werkloosheid in de regio, en veel mensen leven onder moeilijke omstandigheden.

Om te helpen heeft de mennonieten gemeente van Montbéliard, onder leiding van Etienne Klopfenstein, zich om deze mensen bekommerd. In eerste instantie brachten vrijwilligers de nacht door met daklozen in een opvangcentrum van de staat, of hielpen ze het Leger des Heils bij het uitdelen van warme lunches.

Een eigen opvangcentrum
De leden van de gemeente kwamen er al snel achter dat deze hulp niet voldoende was, en werkten een nieuw idee uit: het oprichten van een eigen opvangcentrum voor deze dakloze en meestal ook werkloze mensen. In 1994 kochten ze een verlaten zuivelfabriekdie volledig werd verbouwd door aannemers en vrijwilligers van de gemeente. Het opvangcentrum, nabij de mennonieten gemeente Montbéliard,  is genoemd naar de wijk waarin het staat. Het ging open in 1996, en biedt een tijdelijke verblijfplaats aan 26 mensen in een- of tweepersoons studio's. Het bestuur werd tot zijn dood in 2012,geleid door Etienne Klopfenstein.
Eén betaald personeelslid is permanent aanwezig, een andere werkzaam bij de sociale dienst, helpt de bewoners om een meer permanente verblijfplaats te vinden, wat meestal binnen zes maanden lukt.

Persoonlijk verhaal
Elke doordeweekse dag tussen14:00-17:00 uur, komen vrijwilligers met cake en koffie naar de grote woonkamer van het opvangcentrum. Ze zorgen voor een vriendelijke atmosfeer waarin de bewoners kunnen relaxen en over hun problemen kunnen praten. Lionel, die vroeger in het opvangcentrum woonde en nu lid is van de mennonieten gemeente Montbéliard, vertelde het volgende tijdens zijn doop in 2013:

Ik ging op mijn achttiende uit huis, want ik wilde mijn eigen leven leiden. Ik vond werk, en in het begin leek alles goed te gaan. Helaas ging ik om met foute vrienden, en werd verslaafd aan de drugs. Ik verloor mijn baan en was drie jaar lang werkeloos en dakloos […] Twee mensen die in het opvangcentrum werkten raakten met mij bevriend en gaven mij het evangelie te lezen […] Eén van de wekelijkse bezoekers aan het opvangcentrum las samen met mij de bijbel en leerde mij over God. Toen besefte ik dat er een oplossing was voor mijn doelloze leven. God houdt van mij zoals ik ben. Dat heeft mijn leven volkomen veranderd.

Vertaling: Eliza ten Kate