Doelen en concrete voorbeelden

Auteur: Sylvia Shirk

Met het Steunfonds, opgericht in 1977, bieden de Franse mennonieten een helpende hand aan mensen wiens kort- of langdurende noodsituatie bij ons onder de aandacht is gekomen.

Syrië
Het jaar 2013 stond in het teken van een nieuwe actie voor Syrië. In een email in september, bedankte de MCC-vertegenwoordiger (Mennonite Central Committee) voor Libanon de Franse en Zwitserse mennonieten voor hun'geweldige en aanhoudende steun en gebeden voor de Syrische bevolking. De pakketten zijn ontvangen en uitgedeeld door een grote verscheidenheid aan kerken die de zorg voor ontheemde mensen op zich hebben genomen...'.

Sinds het begin van het conflict is er voor €15.000 aan hygiënepakketten (3500) en dekens (200) in twee containers naar Jordanië en Syrië gestuurd. In 2013 deden de Zwitserse mennonieten mee met het vullen van de containers. De donaties waren individuele giften. De kosten van het verschepen van de containers (ongeveer €8.500) werden betaald met de giften ontvangen tijdens een concert gegevendoor een groep jonge artiesten uit de gemeenten. Een gemeente uit het noorden van de Elzas zorgde voor het sorteren, voorbereiden en verschepen van de Franse bijdragen.

Afghanistan
Al vanaf het begin heeft het Steunfonds rond Kerst een project gesteund, met als doel het verlichten van langdurige noden, maar daarmee niet minder acuut. Wij steunen onder andere'Le Pélican' een schoolproject bedoeld voor Hazara vrouwen en kinderen in Afghanistan. Dit project is tien jaar geleden opgericht door mensen uit één van onze gemeenten. In 2003 werd in Kaboel het eerste dagverblijf voor Hazara kinderen geopend. Het project groeide zo snel dat er plaats gemaakt moest worden voor honderd extra vrouwen en kinderen die leerden lezen en naaien. Verder kan er geleerd worden om professioneel brood te bakken, een klein restaurant te runnen of doventolk te worden. In 2007 financierde het Steunfonds de aanschaf van machines voor een bakkerij.

Zeven jaar later (2014) gaande giften naar een centrumin Bamiyan,naar het voorbeeld van dat in Kaboel. In november overleed Jaques, de oprichter van 'Le Pélican'. Maar zijn partner Ariane geeft niet op:

Le Pélican moest op deze hoogvlakte een plekje voor zichzelf vinden waar, behalve een straatarme bevolking, geen school, bedrijf, kliniek, en elektriciteit, of zelfs water te vinden is ... overal hebben ze gebrek aan, dus is het eigenlijk heel makkelijk om hen te helpen!

Vertaling: Eliza ten Kate