Van individueel naar georganiseerd mededogen

Auteur: Frédéric de Coninck

Veel mensen in Frankrijk trekken een bedenkelijk gezicht bij maatschappelijke structuren die de mens in nood helpen, terwijl zij niet tegen individuele acties van mededogen jegens deze mensen zijn. Hoe kan dat?

Georganiseerd mededogen: de gemeente
Dat heeft onder anderente maken met het feit dat in de tijd van het Nieuwe Testament, de overheden de armenzorg niet als hun verantwoordelijkheid zagen. Het idee aan een georganiseerd mededogen kwam toentertijd eenvoudigweg niet bij de mensen op. Moeten we dan concluderen dat de schrijvers van het Nieuwe Testament alleen maar pleitten voor individuele acties van mededogen? Nee, dat niet. Toen de kwestie van steun aan weduwen te ingewikkeld werd voor de eerste christenen, vonden de apostelen het een heel normaal verschijnsel om zeven mensen aan te stellen die taak zorgvuldig te vervullen (Handelingen 6:1-6). Later, toen Paulus de eerste gemeenten adviseerde over hoe ze zich het best konden organiseren, legde hij de nadruk op de gave van de dienstbaarheid en op het schenken van barmhartigheid (Romeinen 12:7-8). In zijn eerste Brief aan de Corinthiërs somt hij als voorbeeld verscheidene gaven op om de ander te helpen (12:28). Petrus verdeelt ze simpelweg in twee categorieën: preken en dienen (1 Petrus 4:11).
Met andere woorden, ook al bestonden er in de eerste eeuw na Christus geen professionele maatschappelijk werkers, het leek toch gewoon te zijn dat de gemeente deze specifieke taak aan bepaalde mensen opdroeg.

De rol van christenen
Vandaag de dag wordt veel van het maatschappelijke werk, dat door christenen en niet-christenen wordt verricht, door de overheid gefinancierd. We kunnen ons daarom afvragen wat nog langer de specifieke taak van de christen is. Aan de ene kant ben ik positief over deze samenwerking, zolang er overeenstemming wordt bereikt over het doel van het project. Immers, in de Brief aan de Romeinen 12:18 lezen we: 'Probeer, voor zover het van u afhangt met iedereen in vrede te leven.' Het is onze taak altijd eerst naar die overeenstemming met anderen te zoeken. Aan de andere kant is het onze rol als christenen in de bres te springen voor wie verwaarloosd, genegeerd of verafschuwd worden en hen te laten horen. Zo worden ook wij vanuit onze opdracht gehoord.

Vertaling: Eliza ten Kate