‘Foyer Grebel’

Auteur: Neil Blough

Jaarlijks komen tienduizenden Franssprekende Afrikanen aan Franse universiteiten studerenin het kielzog van de koloniale geschiedenis van Frankrijk. Daarom werd in 1977 als voortzetting van de samenwerking tussen Franse en Noord-Amerikaanse mennonieten in Parijs, een ontvangstcentrum voor Afrikaanse studenten de 'Foyer Grebel' geopend in de wijk Saint Maurice. Later raakten ook Nederlandse en Zwitserse doopsgezinden bij het project betrokken, wat het een belangwekkend voorbeeld van zendingssamenwerking maakte.

Bruggen slaan
Foyer Grebel bood tijdelijk onderdak en hulp met alles wat nodig is om goed te kunnen studeren. De medewerkers kregen snel een goede kijk op de sociale en financiële moeilijkheden van de studenten. Hoe konden deze opgelost worden? Hoe kon ook het wantrouwen tussen noord en zuid overwonnen worden? De Foyer werd een ontmoetingsplaats waar iedereen van elkaar kon leren. De zondagavonden boden al snel een gelegenheid om samen te eten en van elkaars cultuur te leren. Door dit samenzijn werden nieuwe relaties en interculturele connecties gelegd. Men leerde met elkaar meeleven en gerechtigheid te beoefenen door middel van discussiëren, of problemen oplossen, maar ook door elkaars kookkunsten te ontdekken. Voor velen was dit de eerste keer in hun leven dat ze werkelijk omgingen met 'de ander': zwart, wit, Europees, Afrikaans.

De barmhartige
Vele Afrikaanse studenten waren christen, maar voelden zich niet altijd welkom in de kerken van Parijs. Soms boden de zondagavonden gelegenheid tot bijbelstudie, zingen en bidden. Andere gebruiken leidden soms tot verwarring, maar waren altijd leerzaam. Uit deze avonden werd een multiculturele gemeente geboren, die hunkerde naar nieuwe verhoudingen tussen mensen van verschillende afkomst.

Het evangelie roept mensen op tot medeleven: 'Gezegend zijn de barmhartigen'. In dit geval bleek, dat degenen die 'medeleven wilden tonen' juist veel leerden van diegenen die 'geholpen' moesten worden. Foyer Grebel hielp de mennonieten om de wereld van de buitenlander in Parijs te ontdekken. Het hielp de mensen die er werkten meer te leren over cultuurverschillen en de koloniale geschiedenis, en de erfenis daarvan. Het gaf ook een mogelijkheid om kennis te maken met het christendom zoals zich dat buiten Europa ontwikkelde.

Multiculturele erfenis
Later werd Maisons-Alfort, een groter opvangcentrum geopend in een stad vlakbij Parijs. Toen stadsvernieuwing het einde van dit project betekende was er een tijdelijk onderkomen beschikbaar tot 1998. Maar de Foyer Grebel leidde deze Christelijke Gemeenschap, tot dit de mennonieten gemeente van Villeneuve leComte werd.
‘Foyer Grebel’ verhuisde toen naar Maisons-Alforten in het gebouw in Saint Maurice werd het Mennonieten Centrum Parijs gevestigd. De multiculturele erfenis van Foyer Grebel leeft nog steeds voort, het is een constante oproep tot medeleven en gerechtigheid tussen mensen.

Vertaling: Eliza ten Kate