Roeping en beroep

Auteur: Beate Zipperer

Het dagelijkse leven van een mennonietengezin verschilt niet veel van dat van andere christelijke gezinnen. We leven en werken samen, zoals zoveel gezinnen over de hele wereld. Aan het begin en aan het einde van de dag lezen we uit de bijbel, en we bidden samen om onszelf eraan te herinneren dat we allen afhankelijk zijn van Gods genade. Veel mennonieten in Zuid-Duitsland werken in de landbouw.

Landbouw
Dit is te danken aan Koning Maximilian IV Joseph die in de negentiende eeuw alles op alles zette om mennonieten binnen te halen. Onontgonnen landerijen in Beieren, Baden-Wuerttemberg en de Pfalzwerden door hen in cultuur gebracht. Vanaf die tijd zijn de boerderijen overgegaan van vader op zoon, of van gemeentelid op gemeentelid. Leven op de boerderij betekent leven van de seizoenen, en God en de schepping dienen. Een grote landbouwmachinefabriek in ZuidDuitsland heeft zijn wortels in deze traditie.

Andere beroepen, zelfde doel
Veel mennonietenhebben vandaag de dag een baan in de sociale of de medische sector. Werken in de verpleging of andere takken van de gezondheidszorg is heel gebruikelijk. Men gelooft heilig in het in de praktijk brengen van de bijbelse opdracht doorelkaar te helpen, voor elkaar te zorgen, en elkaar lief te hebben. Natuurlijk boogt de keuze voor een beroep tegenwoordig niet alleen op de traditie van mennonieten, die wordt eveneens ingegeven door de persoonlijke overtuiging dat je hoe dan ook de liefde van Jezus wilt laten zien.

Vertaler: Eliza ten Kate